Books & Bubbles

AUG.8th Books & Reviews

Author

Hond op hok

Levenswijsheden voor een geslaagd (honden)leven

‘It was a dark and stormy night’. Hulde voor wie bij deze zin denkt aan Engelse literatuur uit het begin van de negentiende eeuw. Ik heb daar geen last van. Ik zie bij deze zin namelijk een doezelend wit hondje voor me. Het ligt eigenwijs óp en niet in een rood hondenhok, en heeft zojuist de eerste zin van zijn oeuvre aan het (in dit geval zéér geduldige) papier toevertrouwd.

Een steile leercurve

Het wereldberoemde luie geesteshondje van Charles Schulz, dat in mijn Galerij der Groten vreedzaam naast Takkie hangt, is rijkelijk vertegenwoordigd in mijn boekenkast. Bekende titels als Snoopy in z’n gewone doen, Snoopy gaat er weer tegenaan en Snoopy is niet voor de poes ontbreken uiteraard niet. Sinds 2010 ben ik ook de bevoorrechte bezitster van Everything I need to know I learned from Peanuts, waarin Snoopy en de zijnen je in tien minuutjes genoeg wijsheden en open deuren meegeven om het leven aan te kunnen (de titel zegt het al).

Zo krijg je netjes in stripjes van een paar plaatjes uitgelegd hoe je een golfpro wordt, hoe je een gratis maaltijd regelt en hoe je een serieuze musicus beledigt (op dat laatste vlak valt mij niks meer te leren, maar daarover rond sinterklaastijd meer). Al met al spreekt het voor zich dat ik sinds 2010 een ander mens ben met een glashelder inzicht in de beslommeringen des levens. Snoopy heeft mij bijvoorbeeld geleerd wat ik moet doen als ik een paraplu ben vergeten (enige benodigdheid: een grote brievenbus) en hoe ik intelligent kan overkomen (onthoud dat er vroeg of laat altijd een vraag komt waarop het juiste antwoord ‘Charles Dickens’ is).

De allerbeste levensles in de Snoopystrips leren we echter van Snoopy’s vriendje Woodstock. Een klein, geel, bangig vogeltje dat van uitslapen houdt en niet gevoelig is voor het argument dat de vroege vogel de worm vangt. De late vogel bestelt namelijk gewoon een pizza. Ik zou dit een ‘first world solution’ willen noemen.

Hondenlevens en caviahemels

De hoofdfiguren in de strip, Snoopy en Woodstock, hebben ook op een andere wijze een plek in mijn leven veroverd. En wel in de vorm van vernoemde, komkommerknagende kruincavia’s. Cavia Snoopy is helaas een tijdje terug al van ons henen gegaan. Volgens mijn paps (die het altijd zo mooi kan zeggen) zit ze nu in de caviahemel achter een grote, gouden komkommer, en wat ze er aan de ene kant af eet, groeit er aan de andere kant weer aan.

Woodstock bevindt zich gelukkig nog aan de juiste kant van het gras en laat daar ook (letterlijk en figuurlijk) geen gras over groeien. Voor alles wat groen en eetbaar is wordt namelijk een oorverdovend piepsalvo ten gehore gebracht. Hij doet ook echt denken aan het fameuze vogelvriendje van Snoopy: waar de originele Woodstock een rond bosje gele veren is, is mijn Woodstock een rond bosje blond haar dat zo warrig is dat mensen vragen of ik ‘m wil laten lopen, zodat ze kunnen zien wat de voorkant is. Daarnaast is laatstgenoemde onverstaanbaar, evenals de fladderende Woodstock, die zijn levenslessen uitsluitend in verticale streepjes uit.

Snoopy is, naast begenadigd vertaler van Woodstocks uitingen, een kunstkenner. Zijn hok is dan ook voorzien van een Van Gogh, en we zien Snoopy huilend in de armen van baasje Charlie Brown liggen als zijn hok (met Van Gogh en al) ten prooi valt aan het vuur. Om de leegte weer op te vullen, voorziet het hondje de kale muren van zijn nieuwe (identieke) verblijf van een Wyeth. En wij hebben het over ‘een hondenleven’…

Don’t lose that fine edge

Hoewel Snoopy’s hondenleven niet bepaald een aaneenschakeling van schokkende gebeurtenissen is (schrokken heeft een hogere prioriteit dan schokken), hebben al velen hem sinds zijn verschijning in 1950 wereldwijd in het hart gesloten. Er zijn dan ook talloze producten verkrijgbaar met Snoopy, zijn vogeltje en zijn personeel. Pas werd ik nog halsoverkop verliefd op sneakers uit de nieuwe lijn van Vans. De print bestaat uit een gezapige Snoopy met een tevreden hondensnuit en zijn hok, waarvan het dakje gevormd wordt door de rode franjes aan de schoen.

Een bericht gedeeld door Vans Europe (@vans_europe) op

Kleine verliefdheden als deze zorgen er, in combinatie met mijn babyface, voor dat ik nog steeds wel eens zeventien wordt geschat. Toch is er een hoop veranderd in de afgelopen tien jaar: waar ik op mijn zeventiende nog met mijn zusje vocht om wie de Snoopysneakers aan mocht, kan ik nu zelf Snoopysneakers kopen (helemaal voor mij alleen!). Ik vraag me af of ik me nu een echte volwassene moet voelen of juist niet. Ik zal er nog eens hard over nadenken of ik op mijn 27e nog wel in Snoopysneakers rond kan huppelen en of ik in die hoedanigheid ook nog serieus genomen wil worden.

Misschien moet ik de invloed van mijn leeftijd slechts zien als aanbeveling en gehoor geven aan Snoopy’s belangrijkste levensles: ‘If you don’t play every day, you lose that fine edge’. Een waarheid als een woef.

Lees meer van Colinda!

Books & Reviews


#report

Read more articles

Books & Reviews

SEP.6th Colinda v/d Leest

Twee stripboeken van Asterix en Obelix.

Een dikke met een aardige omvang

Aan enkele grappen uit de Asterixverhalen wordt ook nu nog regelmatig gerefereerd. Wat opvalt, is dat veel goede grappen met eten te maken hebben. De grootste grap is natuurlijk de vreetgrage Obelix die bekend staat om zijn figuur, hoewel hij zelf niet ‘dik’ genoemd wil worden.

Books & Reviews

JUN.14th Colinda v/d Leest

Doe nooit wat je moeder zegt

Denk je in: de jaren '50. Kinderboeken waren ook eigenlijk veelal verbloemde propaganda waarmee de zoete jaren ’50-kinders nog netjes hun portie normen en waarden kregen voorgeschoteld vlak voor hun avondgebedje. En toen kwam Anni M.G. Schmidt ertussendoor fietsen...

Books & Reviews

JUL.15th Colinda v/d Leest

Boek van Pippi Langkous

Pippilotta Victualia […] Langkous

Toen ik een jaar of zeven was, was ik altijd diep onder de indruk van de Pippi Langkousfilms. Wat ik me er nu vooral nog van herinner, zijn een paar flamboyante personages. Zoals Pippi zelf, die het grootste gedeelte van de film praktisch in haar onderbroek rondsjouwde.

Books & Reviews

JUN.21st Elsemarijn de Weerd

Kritische noot: zelfhulpboeken

Je kunt geen boekhandel meer binnenstappen of het eerste het beste schap gooit allerhande zelfhulpboeken naar je hoofd. Driftig probeer je alle exemplaren te ontwijken, maar helaas. Vijfentwintig euro lichter en met een semi-goed gevoel stap je samen met je nieuwste aanwinst de boekhandel uit.

Books & Reviews

MAY.10th Colinda v/d Leest

Vogeltjes Fiep

Gevogel(te)

Mensen met aandoenlijke wipneusjes waardoor je ze simpelweg niet serieus kunt nemen, krakkemikkige en daardoor karakteristieke kastjes in kekke kleurtjes en koddige snorhondjes die, als je even niet oplet, vrolijk in zeven moddersloten tegelijk zwemmen; de illustraties van Fiep Westendorp.

Share this article

Author


Weg van kinderboeken – want waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? – en van haar twee caviamonstertjes Wodan en Woodstock. Studeerde ooit Frans en is nu toch ineens in Duitsland beland (de liefde, de liefde…), maar heeft desondanks nog steeds ‘je ne regrette rien’ als ringtone.

Comments