Books & Bubbles

SEP.6th Books & Reviews

Author

Een dikke met een aardige omvang

Asterix en Obelix eten wat de pot schaft

Elk gezin heeft zo zijn eigen heilige ritueeltjes. Ons zondagmiddagritueel zag er als volgt uit: broertje stommelt van de trap met een gevaarlijk grote stapel Asterixalbums (of Donald Ducks), en zusje en ik hebben nog net de beleefdheid om hem van de laatste trede te laten afstappen alvorens ons met ons volle gewicht op hem te storten om ons favoriete album te bemachtigen. Dit gebruik sluit overigens perfect aan bij een vaak herhaalde praktijk in het dorpje dat wij onderhand zo goed kennen. Denk even aan hoefsmid Hoefnix die de koopwaar van visboer Kostunrix rot vindt en het dus op zich neemt de visboer met zijn eigen vis de grond in te meppen. Zo zag ons tafereeltje op de zondagmiddag er ook ongeveer uit. Gelukkig ontbrak hierin wel de glansrol van de ‘verse’ vis uit Lutetia.

Aan enkele grappen uit de Asterixverhalen wordt ook nu nog regelmatig gerefereerd. Wat opvalt, is dat veel goede grappen met eten te maken hebben. De grootste grap is natuurlijk de vreetgrage Obelix die bekend staat om zijn figuur, hoewel hij zelf niet ‘dik’ genoemd wil worden. Als hij zich hiertegen verzet door enkel toe te geven dat hij ‘een aardige omvang’ heeft, wordt hij prompt omgedoopt tot ‘‘n dikke met een aardige omvang’. Deze doeltreffende beschrijving is nu ook in gebruik voor de kat van mijn mams, die zijn overvloed aan buikvet, in tegenstelling tot de omvangrijke Galliër, moet bekopen met een schrijnend gebrek aan moed. De kleine witte poes van de overburen laat hem dan ook tijdens elke kattenoorlog genadeloos weten wie de baas is.

Zwijnerij

Hoe de dikke Galliër aan zijn aardige omvang gekomen is, laat zich makkelijk raden: in elk album gaat er een aanzienlijk aantal everzwijnen doorheen, die in hun geheel smakelijk verorberd worden door een niet tot delen bereide Obelix. In sommige albums zien we dan ook dat de zwijnen die Asterix en Obelix in het bos tegen het lijf lopen, zich er maar al te goed van bewust zijn dat hun laatste uurtje geslagen heeft.

Rare jongens, die buitenlanders

Etenswaren worden in de Asterixalbums ook misbruikt om de landen, waar Asterix en Obelix op bezoek zijn, op een overdreven stereotype manier te presenteren. In Asterix en de Helvetiërs vindt bijvoorbeeld een kaasfondue-orgie plaats, waarbij de regels luguber maar glashelder zijn. Een eerste stukje brood dat in de kaas valt levert stokslagen op (‘De stok! De stok!’), een tweede verdwenen stukje brood wordt gestraft met zweepslagen (‘De zweep! De zweep!’), een derde stuk brood dat in de kaas zoekraakt, lost het probleem voorgoed op: ‘In het meer! In het meer met een gewicht aan z’n voeten!’.

De Belgen worden ook ‘opdenhakke’ genomen omtrent hun eetgewoonten. Als een Romein van schrik voor de binnenvallende Belgen ‘in de patatten valt’ naast een ketel hete olie, zien we de Belgische leider filosoferen: ‘Patatten… In de patatten… In de olie… In de friture… Patat friet… Daar moet ik het eens met Nicotineke [echtgenote] over hebben’.

Ook het volkje aan de overkant van het water moet eraan geloven. Gelukkig is daar wel everzwijn verkrijgbaar, maar Obelix vergaat spontaan de honger als hij ziet dat het dier gekookt en in een muntsausje geserveerd wordt (‘het arme beest!’). Voorts zien we de Britten elke middag om 5 uur alles uit hun handen laten vallen om een kopje warm water met een wolkje melk te nuttigen. Zelfs in het heetst van de strijd wordt de tegenstander om zijn pardon gevraagd en zien we de Engelsen aan de rand van het slagveld warm water tot zich nemen uit witporseleinen kop-en-schotel. Wanneer een van de heren vraagt of hij ook marmelade op zijn toast kan krijgen, is het antwoord: ‘natuurlijk kun je!’. Asterix maakt later handig van deze heilige gewoonte gebruik door wat kruiden die hij van de druïde Panoramix heeft gekregen, in een ketel warm water te gooien en het aftreksel te laten doorgaan als toverdrank. Deze ‘toverdrank’ schotelt hij de Engelsen voor om hun moed in te gieten voor hun strijd tegen de Romeinen. De Engelsen, getrouw aan hun vastgeroeste eet- en drinkpatronen, drinken het goedje niet zonder het eerst aan een uitgebreid onderzoek te onderwerpen (‘Ik heb het niet zo op de Gallische keuken’, ‘Er zit toch geen knoflook in, hoop ik?’). Als de ‘toverdrank’ veilig geacht wordt, kan het wolkje melk erin echter alsnog niet uitblijven.

Melk is goed voor elk

Hoewel Obelix dus hier en daar een aardig vorkje meeprikt op zijn reizen, is hij steeds weer blij een avontuur steevast te eindigen aan de feestdis in zijn eigen dorp, die rijkelijk is gevuld met geroosterde everzwijnen. Ook het ontbreken van een muntsausje doet wonderen voor de eetlust. Tijdens het feestmaal na het Engelandavontuur laat druïde Panoramix Asterix weten hoe dat nieuwe kruid eigenlijk heet, waarvan Asterix een zogenaamde toverdrank gebrouwen heeft: thee… De overburen mogen Asterix dus wel dankbaar zijn voor zijn bezoekje, anders hadden ze nu nog steeds mooi aan hun warme water (met een wolkje melk) gezeten.

Meer lezen van Colinda?

Books & Reviews


#report

Read more articles

Books & Reviews

AUG.8th Colinda v/d Leest

Hond op hok

‘It was a dark and stormy night’. Hulde voor wie bij deze zin denkt aan Engelse literatuur uit het begin van de negentiende eeuw. Ik heb daar geen last van. Ik zie bij deze zin namelijk een doezelend wit hondje voor me, die eigenwijs óp en niet in een rood hondenhok ligt.

Books & Reviews

JUN.14th Colinda v/d Leest

Doe nooit wat je moeder zegt

Denk je in: de jaren '50. Kinderboeken waren ook eigenlijk veelal verbloemde propaganda waarmee de zoete jaren ’50-kinders nog netjes hun portie normen en waarden kregen voorgeschoteld vlak voor hun avondgebedje. En toen kwam Anni M.G. Schmidt ertussendoor fietsen...

Books & Reviews

JUL.15th Colinda v/d Leest

Boek van Pippi Langkous

Pippilotta Victualia […] Langkous

Toen ik een jaar of zeven was, was ik altijd diep onder de indruk van de Pippi Langkousfilms. Wat ik me er nu vooral nog van herinner, zijn een paar flamboyante personages. Zoals Pippi zelf, die het grootste gedeelte van de film praktisch in haar onderbroek rondsjouwde.

Books & Reviews

JUN.21st Elsemarijn de Weerd

Kritische noot: zelfhulpboeken

Je kunt geen boekhandel meer binnenstappen of het eerste het beste schap gooit allerhande zelfhulpboeken naar je hoofd. Driftig probeer je alle exemplaren te ontwijken, maar helaas. Vijfentwintig euro lichter en met een semi-goed gevoel stap je samen met je nieuwste aanwinst de boekhandel uit.

Books & Reviews

MAY.10th Colinda v/d Leest

Vogeltjes Fiep

Gevogel(te)

Mensen met aandoenlijke wipneusjes waardoor je ze simpelweg niet serieus kunt nemen, krakkemikkige en daardoor karakteristieke kastjes in kekke kleurtjes en koddige snorhondjes die, als je even niet oplet, vrolijk in zeven moddersloten tegelijk zwemmen; de illustraties van Fiep Westendorp.

Share this article

Author


Weg van kinderboeken – want waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? – en van haar twee caviamonstertjes Wodan en Woodstock. Studeerde ooit Frans en is nu toch ineens in Duitsland beland (de liefde, de liefde…), maar heeft desondanks nog steeds ‘je ne regrette rien’ als ringtone.

Comments